Je kan de weken nu aftellen met de vingers aan één hand. Hoewel de meeste baby’s de hele termijn van 40 weken volmaken, zijn er toch ook al heel kindjes die eerder besluiten om de grote wereld te betreden. Het is dan ook raadzaam om stilaan alle spullen klaar te zetten voor de bevalling. Je weet immers niet wanneer het grote moment zal plaatsvinden.
Indalen
De meeste baby’s zijn in week 36 al ingedaald. Dat wil zeggen dat ze dieper in het bekken zakken, liefst met het hoofdje naar beneden. Als jouw baby voor een andere houding kiest, spreken we over bijvoorbeeld een stuitligging. Je vindt hierover meer informatie in ons artikel over de 35e week van je zwangerschap. Als je zwanger bent van een tweede of volgende kind, vindt het indalen meestal wat later plaats omdat er meer ruimte is in de al eerder opgerekte baarmoeder. Dankzij het feit dat je kindje indaalt, krijg je letterlijk en figuurlijk wat meer lucht. Je maag krijgt ook wat meer ruimte. Daar staat dan wel weer tegenover dat je mogelijk last hebt van venijnige steken bij je vagina of schaambeen.
Membranen
Je baby wordt omgeven door twee vliezen: het binnenste vlies (het amnion) en het buitenste vlies (het chorion). Tezamen noemen we deze vliezen de membranen, oftewel de vruchtvliezen. Ze zullen vlak voor of tijdens de bevalling breken, waardoor het vruchtwater uit je lichaam zal stromen. Als de vliezen niet vanzelf breken, kan de arts of verloskundige ze doorprikken. Het breken van de vliezen geeft aan dat het grote moment er aan is gekomen (zie ook verder).
Hoe jij je voelt
Je hebt er al acht maanden zwangerschap op zitten. Het is wellicht heel snel voorbij gegaan. Nog enkele weken en dan krijg je eindelijk je beloning. Met gemengde gevoelens kijk je uit naar de geboorte van je kindje; spanning voor de pijnlijke bevalling, en hunkering naar het moment dat je je baby eindelijk kan vasthouden. Hoewel iedere vrouw en iedere zwangerschap anders is, kunnen de volgende symptomen nu ook voor jou gelden.
Lichamelijk
Je merkt dat je baby steeds minder beweeglijk wordt. Er is eenvoudigweg geen plaats meer in de baarmoeder om te kunnen rollen of duikelen. Omdat je dochter of zoon wellicht ook al is ingedaald, kan je makkelijker ademhalen. Daar staat dan weer tegenover dat je mogelijk vaker moet plassen, omdat je ingedaalde baby extra druk op je blaas uitoefent (zie ook verder). Tegelijk kan je last hebben van gevoelig tandvlees, constipatie, rugpijn, duizeligheid of brandend maagzuur. Door je omvang word je onhandiger en heb je moeite met lopen. Enkele spannende tekenen van de aanstaande bevalling vind je in het colostrum (voormelk) dat uit je tepels lekt en de harde buiken die steeds vaker en heviger worden.
Emotioneel
Het is nu bijna zover, en dat heeft ongetwijfeld een flinke impact op je. Je bent wellicht vaker afwezig, ongerust, angstig of opgewonden. Je bent ongeduldig en rusteloos (‘Duurt het nog lang?’). Tegelijkertijd ben je prikkelbaar en overgevoelig voor opmerkingen van anderen (‘Is het er nu nog steeds niet?’). En hoewel je moeilijker kan slapen, zal je toch dromen en fantaseren over je kindje.
Alweer naar het toilet
Heb je het gevoel dat je weer terug in het eerste trimester bent terechtgekomen? Moet je heel erg vaak plassen? Dat komt omdat je baarmoeder in deze fase van de zwangerschap weer onder in je bekken zit, waar ze rechtstreeks op de blaas drukt. Het gewicht van je baarmoeder is nu natuurlijk veel groter, waardoor er ook meer druk wordt uitgeoefend op je blaas. En dat is dus de reden waarom het lijkt dat jij continu op het toilet zit. Zolang er geen tekenen zijn van een infectie (bijv. pijn of branderig gevoel bij het plassen, stinkende en troebele urine), is dit echter volkomen normaal. Geef niet toe aan de verleiding om minder te gaan drinken, om op die manier te vermijden dat je zo vaak moet plassen. Je lichaam heeft de vloeistoffen echt heel hard nodig. Probeer het ook niet ‘op te houden’; ga meteen naar het toilet als je aandrang voelt.
Bloedverlies in de 8e maand van de zwangerschap
Als je net een inwendig onderzoek hebt gehad, of misschien nog eens lekker met je partner hebt gevreeën, kan er (binnen de 48 uur) wat bloedverlies optreden. Het gaat dan om een afscheiding met roze of bruine vlekjes of misschien wel met rode strepen. Meestal is dit gewoon het gevolg van aanraking of beschadiging van de gevoelige baarmoedermond. Je hoeft dus nog niet meteen de geboortekaartjes te bestellen.
Een bruinachtige, roze of bloederige afscheiding die gepaard gaat met weeën of andere signalen voor de aanstaande bevalling (al dan niet binnen 48 uur na een onderzoek of geslachtsgemeenschap), kunnen er echter wél op wijzen dat de bevalling is begonnen.
Als je op eender welk moment helderrood bloed of langdurig rood bloedverlies hebt, is het noodzakelijk om meteen je verloskundige of arts te contacteren.
Het breken van de vliezen in het openbaar
Iedere zwangere vrouw maakt zich er wel eens zorgen over: het breken van de vliezen in het openbaar. Vooral als het je eerste zwangerschap is, en je eigenlijk niet weet wat je er precies van moet verwachten, kan het je behoorlijk onzeker maken. Stel jezelf gerust met de gedachte dat maar liefst 85 % van de bevallingen beginnen met intacte vliezen. Als jij onverhoopt toch tot die resterende 15 % behoort, hoef je er niet bang voor te zijn dat er ineens een hele plas bij je voeten ligt. Zolang je niet gaat liggen (en dat is al vrij onwaarschijnlijk in een openbare ruimte), zal het vruchtwater er uitkomen als een klein stroompje of langzaam en druppelsgewijs.
Zou het toch in het openbaar gebeuren, hoef je er niet bang voor te zijn dat het lachende of starende blikken zal opleveren. Er valt immers niet meer naast te kijken dat je zwanger bent, en eenieder zal dan ook meteen de conclusie trekken dat er een groots moment voor je is aangebroken. Na het breken van de vliezen kan je er immers van uit gaan, dat de bevalling binnen 48 uur zal volgen.
Als jouw baby wordt geboren in of vanaf week 37, zal hij beschouwd worden als ‘voldragen’. Dat wil echter niet zeggen dat er in de tijd, die hij toch nog in de baarmoeder blijft zitten, niets meer gebeurt. Integendeel! Hij gaat gewoon verder met groeien en de voorbereidingen op het leven in de buitenwereld.